“Waarom dreigden jullie met een boycot tegen Charleroi, maar reizen jullie nu wél naar La Louvière, terwijl de omstandigheden gelijkaardig lijken?” Deze vraag werd ons de voorbije dagen meermaals gesteld. En aangezien we transparantie hoog in het vaandel dragen, antwoorden we er graag op. Want hoewel beide situaties op het eerste gezicht gelijkaardig lijken, zijn de onderliggende oorzaken, volgens ons, fundamenteel verschillend.
De situatie in Charleroi
Voor de uitwedstrijd in Charleroi in november vorig jaar legde de lokale politie een beperking op van ongeveer 400 uitsupporters en een beperkt aantal bussen. Dat terwijl het bezoekersvak meer dan 1.000 plaatsen telt en de infrastructuur ruimschoots volstaat om een grotere verplaatsing veilig te organiseren. Dat werd ook bewezen tijdens andere thuiswedstrijden van Charleroi, zowel voorafgaand aan als volgend op onze match.
De motivatie voor deze beperking was gebaseerd op het aantal meegereisde supporters tijdens één eerdere, weinig representatieve wedstrijd (PO2, seizoen voordien). Bovendien was dit al de derde keer binnen één jaar dat een verplaatsing naar Charleroi gepaard ging met moeilijke voorbereiding, onduidelijke communicatie, willekeurige beslissingen à la tête du client en een schrijnend gebrek aan een eerlijk en consequent beleid tegenover voetbalsupporters. Over die eerdere dossiers publiceerden we al meerdere statements op onze website.
Wij vonden de beslissing om ons in november slechts 400 tickets toe te kennen disproportioneel en intellectueel oneerlijk. Wanneer beschikbare infrastructuur genegeerd wordt op basis van een selectieve interpretatie van cijfers, raakt dat aan het principe van gelijke en redelijke behandeling van supporters van verschillende clubs. Bovendien is er organisatorisch slechts een klein verschil tussen het ontvangen van 400 dan wel 750 supporters. Vanuit die overtuiging werd een boycot overwogen als duidelijk signaal tegen dergelijke willekeur. Die druk heeft uiteindelijk ook effect gehad, lees er hier meer over.
De situatie in La Louvière
In La Louvière ligt de context anders. De club heeft bewust gekozen voor een compact nieuw stadion van slechts 8,000 plaatsen. Volgens de huidige regelgeving moet minstens 5% van de capaciteit voor bezoekende supporters worden voorzien, wat neerkomt op 400 plaatsen. Ook de parkeercapaciteit voor supportersbussen (6 gewone bussen en 2 dubbeldekkers, goed voor om en bij de 460 supporters) is afgestemd op dit beperkte aantal.
Uiteraard betreuren wij het beperkte aantal toegelaten supporters, zeker omdat wij sterk geloven in het belang van een levendige away-cultuur voor de trouwe Malinwafan. Maar feit is dat La Louvière volledig binnen het wettelijke kader handelt. Er is op dit moment simpelweg geen fysieke ruimte om extra toegevingen te doen. Een boycot zou hier niets veranderen aan de trieste realiteit van het stadion en de parking. Consequent zijn in onze boodschap zou in dat geval zelfs betekenen dat we deze verplaatsing elk seizoen moeten boycotten.
Nood aan een structurele oplossing
De kritiek op en de discussie over clubs en stadions die hun bezoekerscapaciteit systematisch minimaliseren is terecht en zonder de minste twijfel gerechtvaardigd. Maar dat debat hoort thuis op beleidsniveau, niet op clubniveau en al zeker niet op het niveau van supportersverenigingen. Vzw Malinwa blijft zich achter de eis om een eerlijk en rechtvaardig beleid voor àlle supporters en respect voor fans in het algemeen scharen. Tegelijk durven we ook zeggen: hoe krachtig de taal of bepaalde statements ook moge klinken, niemand wordt blij van een boycot. De begrafenissfeer op de vergadering van onze busclubs, toen het verdict richting boycot Charleroi viel, sprak wat dat betreft boekdelen.
Dit gezegd zijnde, pleiten wij voor een verfijning van de huidige regelgeving. De 5%-norm is (te) krap, maar in de meeste gevallen voldoet die ruimschoots. Voor de gevallen waarin ze niet voldoet, zou er naast de 5%-norm een gegarandeerd minimumaantal plaatsen moeten gelden. Een formule zoals “minstens 5% met een minimum van 750 plaatsen” kan toekomstige situaties evenwichtiger maken. Dit is de discussie die we zullen trachten te voeren met Binnenlandse Zaken, de voetbalbond en de Pro League. Vanuit onze werking zijn dit het soort onderwerpen die wij op die niveau’s blijven aankaarten.
Toegankelijkheid voor mindervalide supporters
Tenslotte, wat ons in La Louvière nog meer zorgen baart, is de toegankelijkheid voor mindervalide supporters. Momenteel zijn er slechts twee plaatsen voor hen voorzien. Dat is, ongeacht de technische normen, onaanvaardbaar en staat haaks op elke vorm van inclusiviteit en normalisering. Dit vinden wij als Federatie werkelijk schaamteloos.
Hoewel dit technisch misschien binnen de minimale norm kan vallen, vinden wij dat totaal ontoereikend. Ook hier pleiten wij voor een duidelijk nominatief minimum (bijvoorbeeld 10 à 12 plaatsen), zodat inclusie geen louter symbolisch begrip blijft. Onze DAO Bart Dumon zal dit dossier aankaarten en nadien nauwgezet opvolgen.
Organisatie matchdag
Het vervoeren van slechts 400 supporters met amper 7 bussen is een hele uitdaging, zeker gezien de grote spreiding van de gebruikelijke vertrekplaatsen van onze buslcubs. Daarom hebben we uitzonderlijk gekozen voor een gecentraliseerde organisatie: alle bussen vertrekken aan ons stadion, Achter De Kazerne. De Federatie staat in voor de verdeling van de supporters en neemt de praktische organisatie volledig op zich. Op alle 7 bussen wordt drank door ons voorzien.
Een unieke en creatieve oplossing die onze busclubs maximaal ontlast.
