Voor we ons in onze mooiste outfit hijsen, terugblikken op wat we dit jaar meemaakten, goede voornemens bovenhalen (waarvan we stiekem weten dat we ze tegen februari vergeten zijn), de champagne laten knallen en onder een hemel vol vuurwerk klinken op het nieuwe jaar en onze dierbaren overladen met nieuwjaarskussen en gelukwensen, staan we nog één keer stil bij afgelopen jaar. Twintig vijfentwintig. Ja, je leest het goed: vijfentwintig. Ons stamnummer, wat ons allemaal verbindt. Een jaartal zoals ieder ander, en toch nét iets specialer voor de Malinwafan. “Ons jaar”… sportief was het dat toch niet echt… Of wacht, staan we nu echt nog steeds in de top 6?!
Supporter van KV word je niet omwille van sportieve resultaten. Uiteraard mogen en moeten we sakkeren op de prestaties van de spelers die de eer krijgen onze kleuren te verdedigen. Het is een voorrecht met ons logo op je borst onze grasmat te betreden en in onze geel-rode strepen fysieke inspanning te leveren. In ruil vragen we bloed, zweet en tranen van hen. De ploeg moet strijden op het veld, de tribunes kolken. Dat is oprechte emotie, dat is Malinwa.
Maar die liefde voor onze prachtclub… die gaat zoveel verder dan wat die elf voetballers op het veld doen. Ze draait niet om 4-1 verliezen op Anderlecht in januari, 5-2 winnen thuis tegen Dender in april of begin deze maand uit de beker gekegeld worden op Charleroi na een regelrechte non-match. Wat niet wegneemt dat we passie en strijd móéten zien op het veld. Dat we het liefst van al eindelijk eens in één van die verdomde Europese competities van de malafide UEFA willen aantreden. Een hele generatie wacht al zo lang op dat ene moment om met duizenden KV-gezinden richting één of ander Balkanland, het Poolse platteland of het-maakt-ons-helemaal-niet-uit-waar te trekken. Honderden, misschien wel duizenden, kilometers overbruggen om onze geel-rode trots eindelijk te zien terugkeren op dat Europese theater. Daar waar wij ooit glorie kenden. Gun het ons, KV!
En toch… die liefde is geen loutere bewondering voor luttele prestaties, maar wél een vorm van verbondenheid: met een plek, een geschiedenis én met elkaar. Ze leeft in een gevoel van thuiskomen Achter De Kazerne, in liederen en verhalen die ouder zijn dan onszelf. Ze leeft in hoop die telkens terugkeert, en in trouw die blijft, zelfs wanneer alles rondom ons wankelt.
We werden niet verliefd op onze club omdat ze perfect is, maar omdat ze ons gevormd heeft. In haar schaduw leerden we juichen, hopen en vooral blijven. De rug rechten en doorgaan, steeds opnieuw.
Want herinneringen vervagen, vrienden komen en gaan, jobs, relaties en woonplaatsen veranderen. Het leven is simpelweg een aaneenrijging van fases, maar er is één eeuwige verbintenis die elke fase overstijgt… Geen tijdelijke voorkeur, geen gewoonte, geen momentopname. In ieder hoofdstuk, in elke versie van onszelf, waar we ook terechtkomen, blijft ze bestaan.
De enige constante in het leven? Dat is de emotionele rollercoaster die Malinwa heet!
2025 bracht KV Mechelen een 8e plek in het reguliere seizoen ‘24-‘25 van de zieke pintjesliga en een derde plek in de daaropvolgende nog veel ziekere Europe Play-offs – een verguisde mini-competitie waarvan we volgend jaar (hopelijk) eindelijk verlost zijn. We vlogen uit de beker op het Kiel, en eerder deze maand maakten we hetzelfde mee in een druilige industriestad in Henegouwen. In het huidige seizoen konden we ons tot op heden niet echt vinden in het geleverde spel, maar we pakten wel de nodige punten en staan nog steeds in de top 6.
Veel belangrijker dan dat alles: we leefden, voelden en deelden onvergetelijke momenten. Dankzij onze toegewijde busclubs beleefden we fantastische awaydays, Achter De Kazerne proefden we de magie die enkel in de hel van Malinwa te vinden is. Elke dag van het jaar bracht de Malinwa Scheurkalender unieke verhalen en anekdotes, de Malinwa Kids Club liet kinderhartjes sneller slaan, het Malinwa Archief hield onze rijke geschiedenis levend, we lanceerden de Geel&Rood Podcast, genoten van een warme fandag en ga zo maar door. Én bovenal: een heel jaar lang opnieuw tomeloze inzet van àlle vrijwilligers op KV – de échte helden van Malinwa. Het Supportersorgaan werd de Federatie der supporters, een eer om de beste supportersschare ter wereld te blijven vertegenwoordigen. Nog steeds onder het mom: voor fans, door fans.
Het is een enorm voorrecht om de meest trouwe voetbalsupporter te vertegenwoordigen. Maar het is ook een continue uitdaging, zeker in een wereld waar de uitoefening van onze passie en liefde steeds minder vanzelfsprekend wordt. Voetbal wordt geregeerd door geld en macht, door een heerszuchtige machine die het landschap herschikt en door repressieve ordediensten die met gemakkelijkheidsoplossingen vaak ook de braafste trouwste fans straffen en het laatste beetje respect voor diezelfde fans teniet doen. We gaan deze nieuwjaarsbrief niet volledig verzieken met al onze frustraties over financiële ongelijkheid, TV-rechten, repressie, buitenproportionele bestraffingen, competitieformats, arbitrage en meer. Onze liefde voor KV Mechelen overtreft immers alles wat de aristocratie van wat vaak nog een commercieel afkooksel van het edel spel van voetbal is.
In 2025 stelden we onszelf kritisch in vraag en startten we een heroriëntering: een nieuwe naam, een vernieuwd en ambitieus bestuur, een duidelijke scheiding tussen supportersinspraak en SLO/matchzaken, meer focus op transparantie, zichtbaarheid en aanspreekbaarheid, én de oprichting van een extern supportersparlement begin 2026. Onze missie blijft, de invulling vernieuwt. Maar echte heruitvinding lukt alleen samen: met jouw vertrouwen, jouw stem, jouw ideeën.
Want Malinwa zijn we samen – één supportersschare, één richting, één stem.
Als Federatie staan we voor grote uitdagingen, maar met deze achterban doorstaan we elke storm. Er is nog veel werk, en ons team van vrijwilligers zet zich daar elke dag belangeloos voor in, in de geest van de leuze van wijlen Robert “de Stuif” Van der Elst: “Vraag niet wat de club voor jou kan doen, maar wat jij voor de club kan doen.” Kan het beter, helderder, transparanter, efficiënter? Zeker. Toch wordt er dagelijks keihard gewerkt achter de schermen, in een landschap dat vaak turbulenter is dan de strijd op het veld zelf. Een landschap waarin de ene na de andere teleurstelling verwerkt moet worden door trouwe supporters. Maar opnieuw, ondanks alles, onze liefde voor KV Mechelen overtreft immers alles.
We moeten dit samen doen, ons team van onbezoldigde zotten die al hun vrije tijd hierin steken, kan dit niet alleen. In 2026 gaan we samen voor een vernieuwde supportersinspraak.
Alleen wij, de supporters, zijn Malinwa! De enige constante in het voetbal. Onvoorwaardelijke steun, de trots op onze kleuren, kameraadschap en emotie – dat is het DNA van de Malinwa-familie. Dat typische Malinwa-gevoel willen we ook in 2026 opnieuw voluit beleven. Laat ons wederom de hinderpalen trotseren, wederom door dapperheid in nood.
Terwijl de wereld herschikt, verschuift of zichzelf heruitvindt, blijft er één constante – soms onzichtbare, soms extreem opvallende – (geel)-rode draad door ons leven lopen. Heel de wereld is onderhevig aan verandering, behalve onze liefde voor Malinwa. Want Achter De Kazerne, daar zijn wij thuis.
Ook in 2026: iedereen samen voor geel & rood.
Met de beste wensen voor het nieuwe jaar,
De kapoentjes van de Federatie der supporters
Vzw Malinwa
Mechelen, 31 december 2025.
